Dag 17: Epiloog Portugal

10 juni 2018 - Amsterdam, Nederland

Ooit afgevraagd waarom het Lissabon - verslag zo abrupt eindigde? Daar is een simpele verklaring voor te geven. Het account blokkeerde en ik was mijn inlognaam vergeten. Na zoveel maanden kom ik erachter dat ik voor deze blog destijds een compleet nieuw hotmailadres had aangemaakt. Vraag me niet waarom.

Als tegemoetkoming krijgen jullie hierbij een nagekomen verslag, waarvan ik niet weet of alle details nog historisch verantwoord zijn.

Ik herinner me nog de hitte op de laatste dag. Het is een eind met de trein naar het kunstenaarswijkje aan de rand van de stad. We stappen als enige familie uit op een zonovergoten perron. Andere families reizen door naar het strand. En dan beginnen we aan een wandeling. Geen schaduw te bekennen. Geen idee waar we moeten zijn. Als we het bijna opgeven, zien we een sliert Chinezen achter een paraplu aan hobbelen.  Wij erachter aan. Die zullen weten waar het is. We lopen drie straten achter ze aan. Duiken een steeg in. En dan staan we met de Chinezen in een donker theehuis. De Chinezen kijken ons een beetje verbaasd aan. Ik maak een soort buiging, en loop achteruit de zaak uit. Al met al komen we uiteindelijk waar we wezen moesten. Een verzameling loodsen met allerlei hippe zaakjes en eettenten. We kopen een beschilderde schaal met vismotieven, eten sushi, en bekijken originele muurschilderingen. Daarna springen we op goed geluk op een stadsbus, en belanden zoveel later in de foodhall van Lissabon. We proeven een eclair met gezouten caramel en lopen ons de plumpudding naar ons slaapadres. 

De volgende dag slepen we onze koffers weer over de kinderkopjes naar het station. Een eenvoudige rit naar het vliegveld volgt. We struinen door het vertrekhallen van het vliegveld. En stoppen bij een bakkertje. Zullen we dan toch nog een keertje een pastel de nata proeven? Achter ons horen we een groep Nederlanders echthousiast gillen bij de bakker. Jaaaaa, ze hebben ze hier ook! We kijken om, en tot onze verbazing staan we oog in oog met Valerie, Perry, Nina en Borko. Dit hadden we absoluut niet verwacht ! En wat een saaie dag leek, werd een gezellige lunch. Wat is vakantie vieren toch ontzettend leuk om te doen.

Jouw reactie